همیشه منتظر .‌‌‌..

بیا برویم به صد و پنجاه سال قبل ، به خانههای حوض دار ، به اتاقهای توو در توو، من پاییز که شد انار دانه کنم برایت با گلاب و شکر، شبها درز پنجرهها را با ملافه بگیری که سرما توی تنمان نرود، بنشینیم دور کرسی، از حجره بگویی برایم و کسب و کارت. لبخند بزنم و سیب پوست کنم بعد از شامت بخوری که خستگی درکنی ، دراز کشیده باشی لا به لای حرفهایت سکوت بشود، دنبال چشمهایت بدود نگاهم بفهمم که خوابی و لحاف را روی تنت صاف و صوف کنم، بیا برویم به صد وپنجاه سال قبل ، به همان جایی که تا زمان پیر شدنمان ، یادم نیاید ک...